Forum
|
|
---|
De Speelvogels
|
Hier kan u de discussie over het onderwerp verblijf in ZPM= nachtmerrie volgen. Wenst u een bijdrage bij deze discussie te plaatsen, dan kan dit onderaan de pagina. | Vous avez ici la discussion au sujet de verblijf in ZPM= nachtmerrie. Si vous désirer placer votre contribution sur ce thème, vous pouvez le faire en bas de page. |
Datum Auteur |
Laatste bericht - dernier message | |
30-10-2013 22:39:54
hombrouckx ivan | Ik heb aan mijn verblijven (feb. 64-feb.66 en jan.66-juni67 ) in het ZPM bijzondere herinneringen over gehouden, de meeste allesbehalve positieve... Enkel de onderwijzers toonden respect en liefde voor de kinderen, het HISS personeel/monitors leek me voornamelijk te bestaan uit een bende sadisten die er enkel op uit waren de kinderen te kl... Vooral de Vlaamse kinderen kregen het zwaar te verduren. Op sportief vlak: alles prima (goeie begeleiding,etc... ): ik mocht zelfs meelopen in Utrecht, Benelux-spelen voor astmatici (dacht ik) en we behaalden daar mooie resultaten; het groepsgebeuren in de namiddag was Spartaans, op militaire leest gestoeid én bij momenten echt sadistisch, men probeerde ons te "kraken".... Weglopen of je verstoppen was een manier om aan de ontelbare strafmaatregelen te ontsnappen... Ik heb jaren moreel geleden door wat daar allemaal werd uitgespookt... Toen later de verhalen uit Vrij en Vrolijk opdoken in de pers, geloofde ik ALLES wat de kinderen te vertellen hadden over hun "begeleiders".... Ik zat daar als tenger astmapatientje.... en werd behandeld als een bandiet(je) .. (er zaten wel -onder de kinderen - "specialekes" tussen) maar toch... ); mijn fysieke gezondheid verbeterde spectaculair aan de zee maar met mijn geestelijke.... ik werd er gehard door alle ellende... ik kan nu nog niet passeren aan het zeepreventorium zonder dat er rillingen over mijn rug lopen en ik emotioneel wordt... | |
30-10-2013 23:07:15
Jean-Pierre Dubois / Science Press vzw | Onlangs ontmoette ik een kinderarts die ook gespecialiseerd in longziekten bij kinderen. Het ZPM kwam ter sprake. Ook het leven in de leefgroepen. Ook al was hij tamelijk goed geïnformeerd, hij wist niet dat daar generaties socialeschoolstudenten (*) praktijkstage deden in die groepen (* tegenwoordig mag je dat in één woord schrijven, vroeger waren dat vaak wel opgroeiende kerels en meiden uit één stuk -- al zullen er ook wel moeilijkere bij geweest zijn, het ZPM had wel selectiecriteria en ervaring met jongeren). Het ZPM kwam ter sprake? Ja ook de eigen ZPM-taal. 'Weet u wat 'cha-uteren' is?', vroeg ik hem. Nee dat wist hij natuurlijk niet. Ik legde de dokter uit dat we een nachtwaker hadden en dat de belhamels en haantje-de-voorste-figuren hem en de overige slaapzaal- of sectiegenoten op de proef stelden met kattenkwaad en ander onheil bij nacht en ontij. | |
06-11-2013 17:54:33
hombrouckx ivan | reacties ook welkom op ivanhom@gmail.com.......
Eigen fotos op mijn pagina: Ivan Hombrouckx | |
29-11-2013 18:25:40
a | Als Hiss-student zelf nachtmerrie overgehouden aan opleiding en manier van werken..... Jaren 80 | |
30-09-2014 16:03:13
nancy verlinden | Ik was in het ZP in 1978. En ook ik heb slechte herinneringen aan de enkele maanden dat ik er geweest ben. Het was zogezegd een vergissing van de mutualiteit dat ik daar terecht kwam. Mijn moeder had een vakantie kollonie aangevraagd en opeens moest ik midden in het schooljaar(begin mei ! ) naar daar. Ik zou les krijgen daar dus dat zou geen probleem vormen. Mijn moeder durfde niet weigeren en dus vertrok ik naar het ZP. Negen jaar oud, vierde leerjaar. Een hele dag moest ik daar zitten op een kussen aan een laag tafeltje met steeds maar weer rekenoefeningen, maal en staartdelingen. Van andere lessen kan ik mij niks meer herinneren. Het eten was zeker niet genoeg want iedereen ook ik at daar boterhammen met suiker die voor de koffie bedoeld was. s 'Nachts aten we soms tandpasta om de honger te stillen. Ik heb daar leren zwemmen en moest direct salto's uitvoeren boven de arm van de leraar die in het water stond. Deed je het niet of kon je het nog niet dan trok hij aan je haren of hield hij je kopje onder. Ik heb dat altijd als een zwaar regime ervaren. Ik ben daar heel verdrietig geweest en voelde mij verlaten door mijn ouders. Die konden niet altijd op bezoek komen en dan moest je de hele dag op je kamer blijven kijken naar de auto's die wel kwamen en parkeerden. Ik hoopte telkens dat ze toch opeens zouden verschijnen maar helaas..Het was ook noodzakelijk want dan had je geen zakgeld meer voor de snoepjes die je kon kopen op woensdag. Dat geld werd bijgehouden in enveloppen in het winkeltje. Soms was dat dan verdwenen en had je niks meer. Mijn moeder belde is naar daar en ik mocht de telefoon opnemen in een hokje dat werd afgeluisterd. Ook de postkaarten die je 's maandags schreef werden gecorrigeerd door de meester. Je mocht ook niet zeggen dat het slecht was, want dan verdween uw kaartje gewoon. Mijn moeder had achteraf postkaarten doorstreept met rood eer ze aankwamen. Half augustus was mijn moeder het beu dat ik weer verlengd werd. Ik had al eerder aan de alarmbel getrokken dat er kinderen bij waren die er al zeven jaar zaten. Mijn ouders moesten in die tijd 1000 frank per maand betalen voor mij en dat was geen onoverkomelijk bedrag voor een maand kost en inwoon. De ziekenkas betaalde de rest maar half augustus betrouwde mijn moeder het zaakje niet meer en is ze mij daar komen buiten halen met mijn valies. De nachtmerrie ginder was voor mij vooral het onvoorspelbare van de lijst die iedere morgen aan de ontbijttafel kwam. Dan werd je in groepjes verdeeld voor onderzoek of kiné of labo..dan werd er bloed geprikt en elke ochtend was ik daarvoor bang geweest dat ik erbij was, wat soms gebeurde. Het was ware terreur voor een kind. Toen ik achteraf het nieuws hoorde dat Dr Alexander er niet meer was, was ik echt opgelucht. Ik begrijp niet dat ze dit met kinderen mochten doen. Nu nog altijd niet. En dan al die media die het zo mooi voorstellen? Het is propaganda eerste klas. Gecontroleerde propaganda, cencuur eerste klas! |
Code à introduire![]() In te geven kode |
---|
Forumsoftware: © Marc Doigny 2007 - 2014